Milo: 54 Bin 700 Kilometrelik Yolculuğuyla Balina Köpekbalığı Rekoru Kırdı
Sekiz metre uzunluğundaki balina köpekbalığı Milo, yaklaşık 10 yıl süren yolculuğunda 54 bin 700 kilometre mesafe kat ederek, araştırmacıların kaydettiği en uzun köpekbalığı hareketliliği rekorunu elinde bulunduruyor. Milo, bu süre zarfında Karayipler, Meksika Körfezi ve Atlas Okyanusu arasında dolaşırken, her yıl düzenli olarak aynı bölgeye geri dönmesiyle bilim insanlarını şaşırttı.
2017 yılından bu yana Milo’nun hareketlerini takip eden Dr. Guy Harvey ve Nova Southeastern Üniversitesi’ndeki Guy Harvey Araştırma Enstitüsü, bu yüzen devin özellikle yolculukları esnasında gösterdiği farklı rotaların, balina köpekbalığı türünün okyanustaki davranışları ve yaşam döngüsü hakkında önemli ipuçları sunduğunu belirtiyor.
Milo’nun hareket rotası her yıl değişse de, 2018 yılında Bermuda’nın çok ilerisindeki açık okyanusa ulaştıktan sonra 2020’de New York’u geçerek Massachusetts açıklarına kadar yüzdü. 2019, 2021, ve 2022 yıllarında ise Meksika Körfezi’ne dönüp, Mississippi ve Louisiana kıyıları üzerinden Teksas’a ulaştı ve ardından tekrar Meksika sularına geri gitti.
Yucatán Yarımadası’na Dönüş
Milo’nun en dikkat çekici özelliği, her yıl Meksika’nın Yucatán Yarımadası’na geri dönmesidir. Genellikle yalnız yaşayan balina köpekbalıkları, bu bölgedeki sularda büyük gruplar halinde bir araya gelerek, dünyada kaydedilen en büyük mevsimsel toplanmalardan birini oluşturuyor. 2009’da yapılan bir hava araştırması, yaklaşık 18 kilometrekarelik alanda 420 balina köpekbalığı bulunduğunu ortaya koymuştur.
Bu toplanmaların sebebi, bölgedeki zengin besin kaynaklarıdır. Derin sulardan sahile taşınan besinler, balina köpekbalıklarının uzun süre bu alanda kalmasını sağlıyor. Zooplankton, karides, kopepodlar ve balık yumurtalarıyla beslenen bu devlere, bazen manta vatozları da eşlik ediyor.
Benzersiz Desenlerle Tanıma
Araştırmacılar, Milo’yu üzerindeki takip cihazlarıyla değil, aynı zamanda vücudundaki beyaz beneklerin oluşturduğu özgün desenler sayesinde de tanıyor. Bu desenler, insan parmak izleri gibi her bireye özgüdür ve bilim insanları, benzer desenleri karşılaştırarak Milo’yu yıllar sonra bile tekrar tespit edebiliyor.
Nova Southeastern Üniversitesi Guy Harvey Araştırma Enstitüsü Direktörü Dr. Mahmood Shivji, elde edilen verilerin, balina köpekbalıklarının farklı deniz ortamlarına ne kadar iyi uyum sağladığını gösterdiğini vurguladı. Bu dev canlılar, hem derin okyanus sularda hem de sığ kıyı sularında yaşama yeteneği gösteriyor.
Geçtiğimiz yıl Meksika açıklarında balina köpekbalığı sayısında bir düşüş gözlemlenirken, bu yıl yeniden artış yaşanması araştırmacılar tarafından olumlu karşılandı. Ancak, bu popülasyondaki dalgalanmaların deniz ekosistemlerinin hassas dengesini gözler önüne serdiği kaydedildi. Milo’nun yolculuğundan elde edilen veriler, denizlerin korunması gereken yaşam alanlarını, göç yollarını ve beslenme alanlarını daha iyi anlamamıza yardımcı olacak.
