Yeni geliştirilen moleküler çekiçler, Feringa tipi motorların daha gelişmiş bir versiyonu olarak tanımlanmaktadır. Rice Üniversitesi’nden kimyager James Tour, bu inovasyon hakkında, “Bu, tamamen yeni bir moleküler makine nesli. Feringa tipi motorlardan bir milyon kat daha hızlı ve görünür ışık yerine yakın kızılötesi ışıkla aktive edilebiliyor,” ifadesini kullandı.
Yakın kızılötesi ışığın kullanılması, vücudun daha derin bölgelerine ulaşma imkanını sağlıyor. Bu teknik sayesinde, kemiklerdeki veya iç organlardaki kanser hücrelerine cerrahi müdahale gerektirmeden ulaşım mümkün hale geliyor.
Laboratuvar ortamında kültürlenmiş kanser hücreleri üzerinde yürütülen deneylerde, moleküler çekiç yöntemi %99 başarı oranı ile kanser hücrelerini ortadan kaldırmayı başardı. Ayrıca, melanom tümörü taşıyan fareler üzerinde de test edildi ve bu yöntemle hayvanların yarısında kanser tamamen yok oldu.
Aminocyanin molekülleri, yapısal ve kimyasal özellikleri sayesinde doğru uyarıcılarla senkronize bir şekilde çalışabiliyor. Bu moleküller, yakın kızılötesi ışıkla uyarıldığında, içinde plazmon adı verilen titreşimli yapılar oluşturuyor. Bu hareket, molekülün genel yapısını etkileyerek mekanik bir güç oluşturuyor.
Plazmonların bir ucu, kanser hücre zarlarına bağlanırken, diğer ucu titreşim sayesinde bu zarı parçalayarak hücreyi yok ediyor. Bu basit ve etkili biyomekanik teknik, kanser hücrelerinin bir direnç geliştirmesinin zor olduğu bir yöntem olarak karşımıza çıkıyor.
Araştırmacılar, bu yeni yöntemin diğer moleküllerle de uygulanabilirliğini incelemeye devam ediyor. Rice Üniversitesi’nden kimyager Ciceron Ayala-Orozco, “Bu çalışma, moleküler ölçekte mekanik kuvvetler kullanarak kanseri tedavi etmenin farklı bir yolunu öneriyor,” şeklinde görüş belirtti.
Henüz erken aşamalarda olan bu yöntem, laboratuvar ve hayvan testlerinde elde edilen sonuçlarla oldukça umut verici bir potansiyele sahip. Araştırmalar, biyomekanik tekniklerin kanser tedavisinde yeni bir dönüm noktası olabileceğini gösteriyor.
