Mezar, 2005 yılında Huaca Cao Viejo adındaki piramit benzeri yapının altında bulundu. Bu mezarda en ilgi çekici figür, Moche kültürüne ait yüksek statülü kadınlardan biri olan “Señora de Cao” olarak bilinen bir şahsiyet. Mezar, onun yanı sıra üç erkek ve bitki liflerinden yapılmış iplerle boğulmuş iki genç bireyin kalıntılarını da barındırıyor.
Yapılan yeni genetik analizler, bu genç bireylerin kurban edilerek öldürülen yakın akrabalar olduğunu kanıtladı. Araştırmanın sonuçlarına göre, genç erkek, mezarda bulunan erkeklerden birinin babasına adanmış bir kurban iken, genç kız ise Señora de Cao’nun yeğeni olarak tespit edildi. Bu bulgu, Moche kültüründeki insan kurbanlarına dair bilinenlerin tamamen dışında yeni bir ritüelin varlığını ortaya koyuyor.
California Üniversitesi’nden arkeogenetikçi Lars Fehren-Schmitz, “Moche kültürüne ait bilinen kurban ritüelleri genelde kamusal alanlarda ve kanlı biçimlerde gerçekleşiyordu. Ancak, yakın akrabaların bu şekilde kurban edildiğine dair daha önce hiç bir kanıt yoktu” şeklinde açıklamada bulundu.
Mezarda bulunan altı bireyin, radyokarbon analizleriyle MS 500 civarında gömüldüğü tespit edildi. DNA analizi ise mezardaki bireyler arasındaki biyolojik bağları ve aile ilişkilerini gün yüzüne çıkardı. Araştırmacılar bu verilere dayanarak bir aile ağacı oluşturmayı başardı.
Moche kültürü, MS 300-950 yılları arasında Peru’nun kuzey kıyısında varlık göstermiş ve tanrılarına onur vermek amacıyla insan kurban etme uygulamalarıyla ön plana çıkmıştır. Ancak bu yeni keşif, yüksek statülü bireylerin cenazeleri için akrabalarının kurban edilmesinin de kültürel pratikleri arasında yer aldığını gösteriyor.
Señora de Cao’nun mezarındaki bu kurban ritüeli, Moche kültürüne dair bilgi birikimimizi derinleştirirken, And kültürlerinin karmaşık ritüellerine dair yeni bir anlayışa kapı araladı. Araştırmacılar, benzer keşiflerin antik medeniyetlerin dini ve sosyal yapıları hakkında daha fazla bilgi sunabileceğini vurguluyor.
