İnsanları İsyana Sürüklüyor: Sefalet mi, Beklentilerin Yükselmesi mi?
İnsanları harekete geçiren asıl faktörler yaşadıkları yoksulluk mu, yoksa daha iyi bir geleceğin mümkün olduğunu fark etmeleri mi? Bu sorular, ünlü yazar Eric Hoffer’in “Kesin İnançlılar” adlı eserinde sorguladığı önemli bir temayı gündeme getiriyor. Hoffer, insanların çoğu zaman mevcut sefaletlerinden değil, daha iyi yaşam koşullarını tanımalarından, beklentilerinin yükselmesinden ve sahip olabilecekleri ile mevcut durumları arasındaki farkın büyüklüğünden harekete geçtiklerini savunuyor.
Son günlerde yayımlanan çeşitli anketler, insanların siyasal tercihlerini nasıl şekillendirdiğine dair ilginç bulgular sunuyor. Görülen o ki, seçmenler artık yalnızca mevcut partileri değil, sahip olabilecekleri alternatifleri de değerlendiriyor. Yapılan araştırmalara göre, birçok seçmen gelecekte nasıl bir siyasi tablo olacağına dair kuşku taşırken, mevcut parti tercihlerinden uzaklaştığı görülüyor.
Metropoll Araştırma’nın Temmuz ve Ekim 2026 sonuçları, bu değişimi net bir şekilde ortaya koyuyor. Temmuz ayında %39,20 ile birinci sırada yer alan Yeni Parti, Ekim ayında 14,2 puan düşüşle %25’e gerilerken, AK Parti %29’dan %32’ye çıkarak tekrar birinci konuma yükseldi.
Aynı dizi anketlerde, Ak Parti’nin Temmuz, Ağustos ve Eylül 2026 sıralamasındaki desteği sırasıyla %32, %31 ve %28 olarak tespit edilmiş. Yeni Parti ise %26, %23 ve %23 şeklinde seyretmiş. Diğer partiler de benzer farklılıklar gösterirken, muhalefet cephesi için de değişim söz konusu.
SONAR’ın son seçim anketinde, AK Parti %29,7; Yeni Parti %28,2; İYİ Parti ise %10,9 oranında destek buluyor. Ancak ilginç bir şekilde, seçmenlerin çoğu Cumhurbaşkanı adayı ve siyasi parti tercihlerinde belirsiz kalmayı tercih ediyor. Yine de Erdoğan’ın seçmenler arasında %25 ile önde olduğu belirtiliyor.
Araştırmalar, toplumda özellikle ekonomik krizin etkilerinin derinleştiğini gösteriyor. Katılımcıların %70’inden fazlası, hükümetin ekonomi yönetiminin başarısızlığını dile getiriyor. Ayrıca, yerel yönetimlere yönelik eleştiriler de tamamıyla muhalefet belediyelerine yöneltiliyor. Bu durum, halk içinde ciddi bir güven krizi olduğunu ortaya koyuyor.
Yüzde 10,5’i sandığa gitmeyeceğini belirten ve kararsızlar dağıtıldığında ise, AK Parti’nin %29,7 ile ilk sırada olduğu, Yeni Parti’nin ise %28,2 ile onu takip ettiği kaydediliyor. Ancak MHP’nin %4,9 ve CHP’nin %3 oranında kalması, başlamakta olan seçimin sonuçlarına dair belirsizlik yaratıyor.
Sonuçta, sadece bir fon skandalının ötesinde daha geniş bir ekonomik kriz ve halkın yaşam standartlarındaki düşüş söz konusu. Seçim tarihine kadar bu tablo değişebilir mi? İnsanlar “sahip olunanla mümkün olan arasındaki farkın büyümesi” sorununu aşabilir mi? Belirsizlikler sürüyorken, belki de bir “kriz hükümeti” ihtimali gündeme gelebilir. Muhalefetin “milli mutabakat” hükümeti fikri, siyasi arenada tartışılmaya başlanabilir. Zamanla birlikte sosyal dinamikler ve iç-dış koşullar, siyasetten beklenenleri şekillendirebilir ama kesin olan bir şey var: Toplum, değişim rüzgarlarının eserine tanıklık ediyor.
